Calendar Girls - திரை விமர்சனம்

சா.கந்தசாமியின் “தொலைந்து போனவர்கள்” போன்ற கதை தான். 

ஐந்து அழகிகளை மாடலாகக் கொண்டு பணக்கார நிறுவனம் ஒன்று தங்கள் வருடாந்திர கவர்ச்சி கேலண்டரை தயாரிக்கிறது. இதற்கு முந்தைய கேலண்டரில் நடித்தவர்கள் திரைப்படத்துறையில் பெயரிய நடிகையாக வந்திருப்பதால், அந்த ஐந்து அழகிகளும் கேலண்டர் வெளியானதும் தங்கள் வாழ்க்கையே மாறிவிடும் என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால், ஒவ்வொருத்தரின் வாழ்க்கை ஒவ்வொரு விதமாக செல்கிறது. 

 ஐந்து பெண்களில் யார் தங்கள் லட்சியத்தை அடைந்தார்கள் ? அவர்களின் வாழ்க்கை எப்படி திசை மாறிப் போனது என்பது தான் கதை. 

ஐந்து பேருக்கான அறிமுகக் காட்சியில் ஒன்றாக மாடலிங் செய்கிறார்கள். பிறகு, ஐந்து கதைகளாக பிரிகிறது. ஒரு பெண்ணின் திருமணத்தில் ஐந்து பேரும் சந்திக்கிறார்கள். இறுதியில், ஒருவர் மரணத்தில் மற்ற நால்வர் தங்கள் மீது இருக்கும் வெளிச்சம் மங்கியிருப்பதை உணர்கிறார்கள். 

படம் முடியும் போது, அடுத்த ஐந்து பெண்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை தொலைக்கும் கேலண்டர் மாட்டும் போது நாம் ரசிக்கும் அழகிகள் ஒவ்வொரு கட்டத்தில் மாறிக் கொண்டே இருப்பதை நிதர்சன உண்மையோடு படத்தை முடிக்கிறார்கள். 

ஆரம்பக் காட்சியில், ஐந்து பெண்கள் தங்களை தாங்களே ஒழிவு மறைவு இல்லாமல் அறிமுகம் செய்யும் காட்சியில், ஒருத்தி “ I am virgin" என்று சொல்லும் போது, அந்த பெண் செய்யக் கூடாத தவறை செய்ததைப் போல் மற்ற நால்வர் வாய்விட்டு சிரிக்கிறார்கள். ஆனால், அடுத்த அடுத்த காட்சிகள் இதேப் போல் ஸ்வாரஸ்யமாக இருக்கும் என்று பார்த்தால் ஒன்றுமில்லை. 

ஐந்து அழகிகளும் எந்த அளவுக்கு கவர்ச்சியாக காட்ட முடியுமோ அந்த அளவுக்கு கவர்ச்சியாக காட்டியிருக்கிறார்கள். (பல பிகினி காட்சிகள் உண்டு). எதோ ஐந்து குறும்படங்களை தொகுக்கப்பட்ட படமாக தான் பார்க்க தோன்றுகிறது. 

பேஜ் 3, பேஷன் போன்ற படங்களை போல் “Calendar Girls” இருக்கும் என்று எதிர்பார்த்து பார்த்தப்படம். மாடலிங் மறுபக்கத்தை காட்டப் போகிறார்களோ, அதை தயாரிக்கும் நிறுவனத்தை நிஜ முகத்தை காட்டப்போகிறார்களோ என்று பார்த்தால் அதுவும் இல்லை. 

இந்தப் படத்தை பார்க்க பரிசீலனை செய்த நண்பனை தேடுகிறேன். இத்தன பெரு இருக்கும் போது என்ன மட்டும் இந்த படத்த எதுக்குடா பார்க்க சொன்ன ? ‪

Talvar - திரை விமர்சனம்

உண்மை சம்பவத்தை மையமாக வைத்து இவ்வளவு கமர்ஷியலான திரில்லர் படத்தை சமிபத்தில் யாரும் கொடுத்ததில்லை. 

ஆருஷி கொலை வழக்கு தான் படத்தின் கதை. 

அந்த வழக்கில் ஊடகங்கள் கூறிய செய்தி, காவல் துறையினர் கொட்டை விட்ட சாட்சியங்கள், சி.பி.ஐ விசாரணை என்று அனைத்து விஷயங்களையும் குறிப்பிட்டு திரில்லான படத்தை கொடுத்திருக்கிறார்கள். 

ஆரம்பக் காட்சியில் கட்டிலில் மகள் கழுத்தருத்து கொல்லப்பட்டதை பார்த்து அம்மா கத்துகிறாள். வேலைக்காரி அதிர்ச்சியடைந்து போலீஸ்யை அழைக்கிறாள். போலீஸ் வீட்டு வேலைக்காரன் மீது சந்தேகப்படுகிறது. ஆனால், அவனுடைய பிணம் மொட்டை மாடியில் கிடப்பதை பார்க்கிறார்கள்.

மானத்திற்காக தங்கள் சொந்த மகளை கொன்றதாக பெற்றோரை காவலர்கள் கைது செய்கிறார்கள். அதற்கான சில ஆதாரங்களை சேகரிக்கிறார்கள். ஆனால், விடையளிக்கப்படாத பல கேள்விகள் அந்த இரட்டை கொலையில் இருக்கிறது என்பதை ஊடகங்கள் கூறிக் கொண்டு இருக்கிறது. 

இந்த இரட்டை கொலையைப் பற்றி விசாரிக்க இர்பான் கான் தலைமையில் விசாரணை குழு அமைக்கப்படுகிறது. எல்லாம் முடிச்சுகள் அவிழ்ந்து கொலையாளிகள் கண்டுப்பிடிக்கப்பட்டார்கள் என்று நினைக்கும் போது, தலைமை அதிகாரி மாற்றத்தால் இர்பான் கான் விசாரணையில் சந்தேகம் வருகிறது. 

புதிய அதிகாரிகளோடு இன்னொரு முறை விசாரணை நடத்தப்படுகிறது. இர்பான் கான் கொடுத்த விசாரணை கமிஷன் ரிப்போட்டுக்கு நேர் எதிராக அந்த ரிப்போட் இருக்கிறது. கடைசி இருபது நிமிடம் இரண்டு குழுவும் விவாதித்து ’யார் குற்றவாளி’ என்று தீர்மானிக்கிறார்கள். அதையே கமிஷன் முடிவாக கோர்ட்டில் கொடுக்கப்படுகிறது. 

உண்மை சம்பவத்திற்கு நேர்த்தியான திரைக்கதை அமைத்திருக்கிறார்கள். திரைக்கதைக்கான பாடப்புத்தகம் உருவாகுவதாக இருந்தால், அதில் தல்வார் இடம் பெற வேண்டிய படம். 

விசாரணை – காவல்துறையின் அராஜக முகத்தை காட்டுகிறது என்றால், தல்வார் – காவல்துறையின் அஜாக்கிரதையை காட்டுகிறது. 

 அவசியம் பார்க்க வேண்டியப் படம் !!

Netaji Subhas Chandra Bose : The forgotten hero

சமிபத்தில் ' Netaji Subhas Chandra Bose: The Forgetten Hero' என்ற ஹிந்தி படம் பார்க்க வாய்ப்பு கிடைத்தது. நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ் வாழ்க்கை வரலாற்றை சொல்லும் படம். போஸாக சச்சின் கெடேகர் (தமிழில் தெய்வ திருமகள், மாற்றான் படத்தில் நடித்தவர்.) 200% நேதாஜியாக பொருந்தியிருக்கிறார்.

வரலாற்று படம் என்பதால் வழக்கம் போல் வணிக ரீதியாக தோல்வி படம் தான். ஆனால், இந்த படத்தில் நிறைய வரலாற்று கேள்விகள் எழுப்ப வேண்டியதாக இருக்கிறது.

போஸ் ஆரம்பக்காலத்தில் படம் தொடங்கவில்லை. நேதாஜி இளமை பருவம் அவரின் சுதந்திர போராட்டத்தின் வேட்கையை காட்டவில்லை. குறைந்தபட்சம் காங்கிரஸ் கட்சியில் சேர்ந்து பணியாற்றியதையாவது சொல்லியிருக்கலாம். இரண்டும் இல்லாமல், காந்தியுடன் விவாதம் நடத்தி காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து விலகி வந்ததில் இருந்து படம் தொடங்குகிறது. அதாவது 1940ல் இருந்து ஆகஸ்ட், 1945ல் விமானம் ஏறியது வரை படம் செல்கிறது.

நேதாஜியின் வாழ்க்கையை இளமைப் பருவத்தில் காட்டியிருந்தால் காந்தி காங்கிரஸ் தனது சொந்த ஸ்தாபனமாக நடத்தியதை வெளியே தெரிந்திருக்கும். இன்னும் எத்தனைக் காலம் காந்தியின் உண்மை முகத்தை திரையில் காட்டாமல் இருக்க போகிறோமோ தெரியவில்லை.

1934ல் வெனினாவில் சந்தித்த எமிலியை தனது உதவியாளராக சேர்த்துக் கொள்கிறார். பிறகு 1937ல் அவரை திருமணம் செய்து கொண்டார். ஆனால், படத்தில் நேதாஜி ஜெர்மனியில் அடைக்களமாக இருக்கும் போது (1941 பிறகு) திருமணம் செய்து கொண்டது போல் காட்டுகிறார்கள்.

ஒரு வருடம் ஜெர்மனியில் தங்கிய பிறகு நேதாஜி ஹிட்லரை சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.

தனது முதல் சந்திப்பிலே அவரது புத்தகத்தில் ’மெயின் கேம்ப்’ (எனது போராட்டம்) புத்தகத்தில் இந்தியர்களை பற்றி குறிப்பட்டது தவறு என்கிறார். "எனது போராட்டம்" ஹிட்லர் சிறையில் இருக்கும் போது எழுதியது. கிட்ட தட்ட 15 வருடங்களுக்கு முன் இருக்கும். ஹிட்லரே எழுதியதை மறந்திருப்பார். இந்திய சுதந்திரத்திற்காக இராணுவ உதவி பெற வந்த இடத்தில் நேதாஜி ஹிட்லரின் புத்தகத்தைப் பற்றி பேசியிருப்பாரா ?

ரஷ்யா மீது படை எடுத்தது தவறு என்று ஹிட்லர் முன் தைரியமாக நேதாஜி கூறுவது போல் காட்டுகிறார்கள். நேதாஜி கூறியதும் ஹிட்லர் பொறுமையாக பதிலளிக்கிறார். நேதாஜி துணிச்சல் மிக்கவர் தான். தனது நாட்டுக்காக உதவி வாங்க வந்த இடத்தில் தனது சொந்த கருத்தை ஹிட்லர் முன்பே கூறியிருப்பாரா ? என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. தனது ஆலோசகர்கள் கூறியே ஏற்காத ஹிட்லர், நேதாஜி சொல்லியா கேட்டுவிடவா போகிறார். இதை நேதாஜி அறியாதவரா என்ன ? ஹிட்லர் பொறுமையாக பதில் அளிக்கக் கூடியவரா ?

ஹிட்லரிடம் இருந்து எந்த உதவி கிடைக்காததால், கடைசியாக ஜப்பானுக்கு செல்ல உதவி கேட்கிறார். விமானத்தில் செல்ல விரும்புவதாக போஸ் சொல்ல, ஹிட்லர் நெடுந்தூரம் விமானப் பயணம் மிகவும் ஆபத்தானத், தனது யூ போட்டில் (நீர்முழுகி கப்பல்) செல்ல சொல்கிறார். முதல் சந்திப்பிலேயே நேதாஜி மீது ஹிட்லருக்கு அப்படி என்ன அக்கரை என்று சொல்லும் அளவிற்கு தோன்றுகிறது.

படத்தின் புணைவுக்காக இப்பட்டிப்பட்ட காட்சிகள் சேர்க்கப்பட்டதா அல்லது உண்மையிலேயே நேதாஜி ஹிட்லரிடம் இப்படி தான் பேசினாரா என்பதற்கு ஆதாரம் இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை.

நேதாஜியின் சர்ச்சைக்குரிய மரணத்தை அதிகம் தொடாமல் விட்டுவிட்டார் என்று தோன்றுகிறது.

இறுதியில் வெள்ளையர்கள் பேசும் போது, "இந்தியாவை நாம் இன்னும் அடிமையாக வைத்திருந்தால், இந்திய இராணுவம் நமக்கு உதவி செய்யுமா என்பது சந்தேகம். அந்த அளவுக்கு ஐ.என்.ஏ இந்திய இராணுவத்தில் பெரிய பாதிப்பு ஏற்படுத்தியிருகிறது" என்கிறார்.

இராணுவ உதவி கிடைக்காத நாட்டை வைத்துக் கொண்டு நாம் என்ன செய்வது என்பதால் கூட வெள்ளையர்கள் நம்மை விட்டு சென்று இருக்கலாம் என்ற சந்தேகத்தை எழுப்புகிறது.

பல அரசியல் காரணமாக நேதாஜியின் வாழ்க்கையை முழுமையாக அலசவில்லை என்பதை ஏற்கலாம். சுதந்திரத்திற்காக போராடிய ஒருவரை மறந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக இந்த படத்தை எடுத்திருக்கிறார்கள் என்பதற்காக பாராட்டலாம். வரலாற்று பிழை இருப்பதை தான் இந்த படத்தில் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.

பள்ளி மாணவர்களின் ஆயுதப் புரட்சி : Chittagong, Khelein Hum Jee Jaan Se

இரண்டு படங்களும் ஒரே உண்மை சம்பவத்தை தான் சொல்கிறது. இரண்டுமே வியாபார ரீதியாக தோல்வி அடைந்த படங்கள். ஆனால், திரைக்கதை, கதை சொன்ன நேர்த்தியும், வித்தியாசத்தையும் ரசிக்க வைக்கிறது.

வெள்ளையர்களின் காலனி காலத்தில் அடிமையாய் இருந்த சிட்டங்காங் (இப்போது பங்களாதேஷ்யில் இருக்கிறது) நடந்த ஆயுத எழுச்சி தான் படத்தின் கதை. சுதந்திரப் போராட்டத்தில் இவர்களின் போராட்டம் மிக முக்கியமானது. காரணம், இதில் வெள்ளையர்களுக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்திய 56 பதின்ம வயது சிறுவர்கள். அவர்களை வழி நடத்தியவர் ’மாஸ்டர்டா’ என்று அழைக்கப்படும் சூர்யா சென்.

சரியான திட்டமிடலும், சரியான நேரத்தில் நடத்திய தாக்குதலிலும் சிட்டங்காங் நகரத்தை ஒரு நாள் முழுவதும் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வருகிறார்கள். இந்திய தேசிய கோடியை ஏற்றுகிறார்கள். வெள்ளையர்களின் இராணுவம் வருவதை அறிந்து தப்பிச் செல்லும் போது வெள்ளையர்களால் ஒவ்வொரு சிறுவர்களாக சுட்டுக் கொல்லப்படுகிறார்கள். ஒரு சில சிறுவர்கள் கைது செய்யப்படுகிறார்கள். அதில் ஜூக்கு என்ற சிறுவன் மிக முக்கியமானவன்.

மாணவர்களை போராட்டத்திற்கு வழி நடத்திய ஆசிரியர் சூர்யா சென்னும் கைது செய்யப்பட்டு தூக்கிலிடப்படுகிறார். Khelein Hum Jee Jaan Se படத்தின் கதை இத்தோடு முடிகிறது.

Chittagong படத்தில் ஜூக்கு சிறையில் இருந்து வாலிபனாக வெளியே வந்து வெள்ளையர்களுக்கு எதிராக தனது கிராமத்தை போராட வைக்கிறான். தனது முதுமைக் காலத்தில் இளமைப் போராட்ட நினைவுகளை கூறுவது போல் படம் முடிகிறது.

Khelein Hum Jee Jaan Se  படத்தில் சூர்யா சென் முதன்மை பாத்திரமாக திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அபிஷேக் பச்சன், தீபிகா படுகோன் போன்ற பெரிய நட்சத்திர பலத்தோடு களம் இறங்கியப் படம். வணிக ரீதியாக திரில், செண்டிமெண்ட், ஒரு காட்சிக்கு காதல் என்று பொருத்தி திரைக்கதை அமைத்திருப்பார்கள்.

Chittagong படத்தில் சூர்யா சென்னிடம் பயிற்சி பெற்ற 56 மாணவர்களின் ஒருவனான ஜூக்குவை முதன்மை பாத்திரமாக திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. 14 வயது சிறுவன் வெள்ளையர்களுக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்தி, அவர்களின் செய்யும் கொடுமையை அனுபவித்து சிறையில் இருந்து வருகிறான். அவனின் அனுபவம் ஒரு கிராமத்தின் போராட்டத்தை தலைமை தாங்க வைக்கிறது. எந்த நட்சத்திர பலம் இல்லாதப்படம். ஒரே நேர்கோட்டில் மிக மெதுவாக செல்லும் கதை. 2012ல் சிறந்த இயக்குனர் உட்பட மூன்று தேசிய விருதுகள் பெற்று இருக்கிறது.

பெரும்பாலும் உண்மை சம்பவத்தை அடிப்படையாக கொண்டதால் இரண்டு திரைக்கதையையும் இது மோசம், இது சிறந்தது என்று சொல்ல விரும்பவில்லை. இரண்டு இயக்குனர்களும் தங்களுக்கு எது தேவை என்று முன்பே தீர்மானித்து தான் திரைக்கதை அமைத்திருக்கிறார்கள். தங்கள் தேவைக்கு சரியாக தான் படம் இயக்கியிருக்கிறார்கள்.

இரண்டு படங்களிலும் தோல்வி என்றாலும் இதில் கற்க வேண்டிய விஷயங்கள் இருக்கிறது. ஒரு உண்மை சம்பவத்தை எப்படி சொல்லலாம் என்பதற்கு இரண்டு விதமான திரைக்கதை சொல்லும் படங்கள். திரைக்கதை படிப்பினைக்கான கண்டிப்பாக இந்த இரண்டு படங்களும் உதவும் என்று தோன்றுகிறது.

வாய்ப்புள்ள நண்பர்கள் அவசியம் பாருங்கள்.